Μία από τις μελέτες που βρίσκω πιο συναρπαστικές σχετικά με την εξέλιξη της μεθοδολογίας προπόνησης ποδοσφαίρου είναι η αναζήτηση "σκεπτόμενων παικτών".

Στο παρελθόν, αυτή η ιδιότητα αφορούσε μόνο τα ταλέντα: "Κάποιος γεννιέται ως Μπέκαμ, όπως και ο Ρονάλντο ή ο Μπέιλ", για να αναφέρω μόνο μερικά παραδείγματα όμορφων ταλέντων που δημιούργησαν την ποδοσφαιρική τους καριέρα όχι μόνο με βάση τα τεχνικά προσόντα, αλλά και με βάση ένα προσόν που όλοι έχουν κοινό: την ευφυΐα.

 

Οι ιδιότητές τους θεωρούνταν συχνά ως έμφυτες δεξιότητες, αλλά στη συνέχεια οι προπονητές ανακάλυψαν ότι πολλές από αυτές τις ιδιότητες μπορούν να προπονηθούν με συγκεκριμένες ασκήσεις, και το πιο σημαντικό είναι ότι υπάρχει μια συγκεκριμένη ηλικία στην οποία οι προπονητές μπορούν να έχουν θετικό αντίκτυπο στους παίκτες, με μεγαλύτερα αποτελέσματα.

 

Κάθε φυσική κατάσταση μπορεί να προπονηθεί, και πρέπει να προπονηθεί, μεταξύ 12 και 15 ετών- αυτό το χρονικό πλαίσιο είναι θεμελιώδες για την ανατροφή ενός σκεπτόμενου παίκτη, και χρειάζεται πολλά διαφορετικά ερεθίσματα για να μπορέσουν οι παίκτες να βιώσουν λάθη και διάφορες καταστάσεις. Κάθε άσκηση θα πρέπει να περιλαμβάνει ένα "καθοδηγούμενο" μέρος, αλλά στη συνέχεια οι προπονητές θα πρέπει να εξερευνούν διαφορετικές παραλλαγές με τους παίκτες τους, ώστε να τους αφήσουν να βιώσουν πολλές καταστάσεις και πολλές λύσεις.